Mitra Global CMS Mitra Global CMS Mitra Global CMS
 
فرش دستبافت کاشان (www.farshkashan.com)


Carpet Gallery `Tableau چاپ ارسال به دوست
نگارش یافته توسط www.farshkashan.com   

ADDRESS : COUNTRY ( IRAN ) _ CITY ( KASHAN ) _ STREET ; MIDAN/SANG /BAZAR
Seller Carpet : NAMES ( Mashaallah ) _ FAMILY ; Shaterian

Email : This email address is being protected from spam bots, you need Javascript enabled to view it

Number : 211

Size : 1m*70cm

Material : Wool & Silk

Base Color : ...

Where Woven : Tabriz

Price To ( DOLLAR ) : 350
 
 
 Number : 212

Size : 1m*70cm

Material : Wool & Silk

Base Color : ...

Where Woven : Tabriz

Price To ( DOLLAR ) : 600
 
 Number : 213

Size : 1m*70cm

Material : Wool & Silk

Base Color : ...

Where Woven : Tabriz

Price To ( DOLLAR ) : 600
 
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  

 
سجاه چاپ ارسال به دوست
نگارش یافته توسط Administrator   

 سجاده ماشینی ،جنس پرز: بی سی اف و اکرلیک ، 440 شانه

سجاده 
 
کناره چاپ ارسال به دوست
نگارش یافته توسط فرش کاشان   
 

 کناره 4متری دستبا ف کاشان شماره 814

ابعاد: 1/10 متر ×4 متر

جنس پرز: پشم

طرح سایه روشن


 
سعدی چاپ ارسال به دوست
نگارش یافته توسط کاشان سجاده   
سعدی
 مواعظ
 قصاید و قطعات عربی
 یمدح نورالدین بن صیاد
 مادام ینسرح الغزلان فی الوادی
 احذر یفوتک صید یا بن صیاد
 و اعلم بان امام المرء بادیة
 وقاطع البر محتاج الی الزاد
 یا من تملک مألوف الذین غدوا
 هل یطمن صحیح العقل بالغادی؟
 و انما مثل الدنیا و زینتها
 ریح تمر بکام و اطواد
 اذ لامحالة ثوب العمر منتزع
 لافرق بین سقلاط و لباد
 مالا بن آدم عندالله منزلة
 الا و منزله رحب لقصاد
 طوبی لمن جمع الدنیا و فرقها
 فی مصرف الخیر لا باغ ولا عاد
 کما تیقن ان الوقت منصرف
 ایقن بانک محشور لمیعاد
 و ربما بلغت نفس بجودتها
 ما لا یبلغها تهلیل عباد
 رکب الحجاز تجوب البر فی طمع
 والبر احسن طاعات و اوراد
 جد، وابتسم، و تواضع، و اعف عن زلل
 و انفع خلیلک، و انقطع غلة الصادی
 ولا تضرک عیون منک طامحة
 ان الثعالب ترجوا فضل آساد
 و هل تکاد تدی حق نعمته؟
 والشکر یقصر عن انعامه البادی
 ان کنت یا ولدی بالحق منتفعا
 هذی طریقة سادات و أمجاد
 قرعت بابک و الاقبال یهتف بی
 شرعت فی منهل عذب لوراد
 لاتعتبن علی مافیه من عظة
 ان النصیحة مألوفی و معتادی
 قرعت بابک و الاقبال یهتف بی
 شرعت فی منهل عذب لوراد
 غنیت باسمک والجدران من طرب
 تکاد ترقص کالبعران للحادی
 یا دولة جمعت شملی بریته
 بلغتنی املا رغما لحسادی
 یا اسعدالناس جدا ما سعی قدمی
 الیک، الا ارادالله اسعادی
 انی اصطفیتک دون الناس قاطبة
 اذ لایشبه اعیان بحاد
 دم یا سحاب لجوالفرس منبسطا
 و امطر نداک علی الحضار والبادی
 خیر ارید بشیراز حللت به
 یا نعمة الله دومی فیه و ازدادی
 لازلت فی سعة الدنیا و نعمتها
 ما اهتز روض و غنی طیره الشادی
 تم القصیدة ابقی الله شانکم
 بقاء سمسمة فی کیر حداد
 
 
 سعدی
 مواعظ
 قصاید و قطعات عربی
 یمدح السعید فخرالدین المنجم
 الحمدلله رب العالمین علی
 ما اوجب اشکر من تجدید الائه
 واستنقذالدین من کلاب سالبه
 واستنبط الدر من غایات دأمائه
 بقائد نصر الاسلام دولته
 نصرا و بالغ فی تمکین اعلائه
 کهف الاماثل فخرالدین صاحبنا
 مولی تقاصرت الاوهام عن رائه
 ما انحل منعقد الا بهمته
 و حل داهیة الا بأعدائه
 یثنی علیه ذو والاحلام جمهرة
 و ما هنالک مثن حق اثنائه
 لولا یمن به رب العباد علی
 شیراز ما کان یرجوالبرء من دائه
 فالحمدلله حمدا لایحاط به
 والعالمون حیاری دون احصائه
 لازال فی نعم والحق ناصره
 بحق ما جمع القرآن من آیه
 
 
 سعدی
 مواعظ
 قصاید و قطعات عربی
 فی الغزل
 تعذر صمت الواجدین فصاحوا
 و من صاح وجدا ما علیه جناح
 اسروا حدیث العشق ما امکن التقی
 و ان غلب الشوق الشدید فباحوا
 سری طیف من یجلو بطلعته الدجی
 و سائر لیل المقبلین صباح
 یطاف علیهم والخلیون نوم
 و یسقون من کأس المدامع راح
 سمحت بدنیائی و دینی و مهجتی
 و نفسی و عقلی و السماح رباح
 واقبح ما کان المکاره والاذی
 اذا کان من عندالملاح ملاح
 و لو لم یکن سمع المعانی لبعضنا
 سماع الاغانی زخرف و مزاح
 اصیح اشتیاقا کلما ذکرالحمی
 و غایة جهد المستهام صیاح
 ولابد من حی الحبیب زیارة
 و ان رکزت بین الخیام رماح
 هنالک دائی فرحتی، و منیتی
 حیاتی، و موت الطالبین نجاح
 یقولون لثم الغانیات محرم
 اسفک دماء العاشقین مباح؟
 الا انما السعدی مشتاق اهله
 تشوق طیر، لم یطعه جناح
 
 
فرش گرد چاپ ارسال به دوست
نگارش یافته توسط فرش كاشان   
فرش چرم  
 
فرش چاپ ارسال به دوست
نگارش یافته توسط فرش كاشان   
 

زوج یا جفت قاليچه دستبا فت كاشان  حاشيه كرم و بوم كرم شماره 11و12ابعاد: 2متر و20سانتیمتر × 1 متر و 40 سانتیمتر

جنس پرز: پشم

 

 
Esfahan carpet چاپ ارسال به دوست
نگارش یافته توسط ماشااله شاطريان   
 كرك گل ابريشم
 جفت شش متری دستبا ف کا شا ن شماره 1202

ابعاد:3متر×2متر

جنس پرز: كرك گل ابريشم

 

رنگ : كرم

 
آدرس ما چاپ ارسال به دوست
نگارش یافته توسط Administrator   
 
Carpet Gallery 9sqm چاپ ارسال به دوست
نگارش یافته توسط www.farshkashan.com   
 Number : 208

Size : 3/5m*2/5m

Material : Wool & Cotton

Base Color : Cream

Where Woven : Kashan

Price To ( DOLLAR ) :
  
 Number : 209

Size : 3/5m*2/5m

Material : Wool & Cotton

Base Color : Cream

Where Woven : Kashan

Price To ( DOLLAR ) : 1350
 
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
 
فرش کاشان چاپ ارسال به دوست
نگارش یافته توسط فرش دستبافت كاشان   

زوج یا جفت قاليچه دستبا فت كاشان  حاشيه كرم و بوم كرم شماره 800و801

ابعاد: 2متر و20سانتیمتر × 1 متر و 40 سانتیمتر

جنس پرز: پشم

  

 

 

 

 

 

 

 

 

 
سجاده چاپ ارسال به دوست
نگارش یافته توسط Administrator   

سجاده ماشینی ،جنس پرز: 100%  اکرلیک ، 440 شانه

سجاده 
 
کناره چاپ ارسال به دوست
نگارش یافته توسط فرش کاشان   
 

 کناره 4متری دستبا ف کاشان شماره 811

ابعاد: 1 متر ×4 متر

جنس پرز: پشم

 

طرح افشان


 
فرش دايره چاپ ارسال به دوست
نگارش یافته توسط فرش كاشان   
 فرش چرم دايره 
 
سعدی چاپ ارسال به دوست
نگارش یافته توسط کاشان السجاده   
سعدی
 مواعظ
 قصاید و قطعات عربی
 فی مرثیة امیرالمؤمنین المعتصم بالله و ذکر واقعة بغداد
 حبست بجفنی المدامع لاتجری
 فلما طغی الماء استطال علی السکر
 نسیم صبا بغداد بعد خرابها
 تمنیت لو کانت تمر علی قبری
 لان هلاک النفس عند اولی النهی
 احب لهم من عیش منقبض الصدر
 زجرت طبیبا جس نبضی مداویا
 الیک، فما شکوای من مرض یبری
 لزمت اصطبارا حیث کنت مفارقا
 و هذا فراق لایعالج بالصبر
 تسائلنی عما جری یوم حصرهم
 و ذالک ممالیس یدخل فی‌الحصر
 ادیرت کؤوس الموت حتی کانه
 رؤس الاساری ترجحن من السکر
 لقد ثکلت ام القری و لکعبة
 مدامع فی‌المیزاب تسکب فی‌الحجر
 بکت جدر المستنصریة ندبة
 علی العلماء الراسخین ذوی الحجر
 نوائب دهر لیتنی مت قبلها
 ولم ار عدوان السفیه علی الحبر
 محابر تبکی بعدهم بسوادها
 و بعض قلوب الناس احلک من حبر
 لحا الله من یسدی الیه بنعمة
 و عند هجوم الناس یألف بالغدر
 مررت بصم الراسیات اجوبها
 کخنساء من فرط البکاء علی صخر
 ایا ناصحی بالصبر دعنی و زفرتی
 اموضع صبر و الکبود علی الجمر؟
 تهدم شخصی من مداومة البکا
 و ینهدم الجرف الدوارس بالمخر
 وقفت بعبادان ارقب دجلة
 کمثب دم قان یسیل الی البحر
 وفائض دمعی فی مصیبة واسط
 یزید علی مد البحیرة والجزر
 فجرت میاه العین فازددت حرقة
 کما احترقت جوف الدما میل بالفجر
 ولا تسألنی کیف قلبک والنوی
 جراحة صدری لاتبین بالسبر
 و هب ان دارالملک ترجع عامرا
 و یغسل وجه العالمین من العفر
 فاین بنوالعباس مفتخر الوری
 ذوو الخلق المرضی و الغرر الزهر
 غدا سمرا بین الانام حدیثهم
 وذا سمر یدمی المسامع کالسمر
 و فی الخبر المروی دین محمد
 یعود غریبا مثل مبتداء الامر
 ااغرب من هذا یعود کمابدا
 و سبی دیارالسلم فی بلدالکفر؟
 فلا انحدرت بعد الخلائف دجله
 و حافاتها لا اعشبت ورق الخضر
 کان دم الاخوین اصبح نابتا
 بمذبح قتلی فی جوانبها الحمر
 بکت سمرات البید و الشیح و الغضا
 لکثرة ماناحت اغاربة القفر
 ایذکر فی اعلی المنابر خطبة
 و مستعصم بالله لم یک فی الذکر
 ضفادع حول الماء تلعب فرحة
 اصبر علی هذا و یونس فی القعر؟
 تزاحمت الغربان حول رسومها
 فاصبحت العنقاء لازمة الوکر
 ایا احمد المعصوم لست بخاسر
 و روحک والفردوس عسر مع الیسر
 و جنات عدن خففت بمکارة
 فلابد من شوک علی فنن البسر
 تهناء بطیب العیش فی مقعد الرضا
 ودع جیف الدنیا لطائفة النسر
 ولا فرق ما بین القتیل و میت
 اذاقمت حیا بعد رمسک والنخر
 تحیة مشتاق و الف ترحم
 علی الشهداء الطاهرین من الوزر
 هنیا لهم کأس المنیة مترعا
 و ما فیه عندالله من عظم الاجر
 «فلا تحسبن الله مخلف وعده»
 بان لهم دارالکرامة والبشر
 علیهم سلام الله فی کل لیلة
 بمقتلة الزورا الی مطلع الفجر
 اابلغ من امر الخلافة رتبة
 هلم انظروا ما کان عاقبة الامر
 فلیت صماخی صم قبل استماعه
 بهتک اساتیر المحارم فی الاسر
 عدون حفایا سبسبا بعد سبسب
 رخائم لایسطعن مشیا علی الحبر
 لعمرک لو عاینت لیلة نفرهم
 کأن العذاری فی‌الدجی شهب تسری
 و ان صباح الاسر یوم قیامة
 علی امم شعث تساق الی الحشر
 و مستصرخ یا للمرة فانصروا
 و من یصرخ العصفور بین یدی صقر؟
 یساقون سوق المعز فی کبد الفلا
 عزائز قوم لم یعودن بالزجر
 جلبن سبایا سافرات وجوهها
 کواعب لم یبرزن من خلل الخدر
 و عترة قنطوراء فی کل منزل
 تصیح باولاد البرامک من یشری؟
 تقوم و تجثو فی المحاجر و اللوی
 و هل یختفی مشی النواعم فی الوعر؟
 لقد کان فکری قبل ذلک مائزا
 فاحدث امر لایحیط به فکری
 و بین یوی صرف الزمان و حکمه
 مغللة ایدی الکیاسة والخبر
 وقفت بعبادان بعد صراتها
 رأیت خضیبا کالمنی بدم النحر
 محاجر ثکلی بالدموع کریمة
 و ان بخلت عین الغمائم بالقطر
 نعوذ بعفوالله من نار فتنة
 تأحج من قطر البلاد الی قطر
 کان شیاطین القیود تفلتت
 فسال علی بغداد عین من القطر
 بدا و تعالی من خراسان قسطل
 فعاد رکاما لایزول عن البدر
 الام تصاریف الزمان و جوره
 تکلفنا ما لانطیق من الاصر
 رعی الله انسانا تیقظ بعدهم
 لان مصاب الزید مزجرة العمرو
 اذا ان للانسان عند خطوبه
 یزول الغنی، طوبی لمملکة الفقر
 الا انما الایام ترجع بالعطا
 ولم تکس الا بعد کسوتها تعری
 ورائک یا مغرور خنجر فاتک
 و انت مطاط لا تفیق و لاتدری
 کناقة اهل البد وظلت حمولة
 اذا لم تطق حملا تساق الی العقر
 وسائر ملک یقتفیه زواله
 سوی ملکوت القائم الصمد الوتر
 اذا شمت الواشی بموتی، فقل له
 رویدک ماعاش امرؤ الدهر
 و مالک مفتاح الکنوز جمیعها
 لدی الموت لم تخرج یداه سوی صفر
 اذا کان عندالموت لافرق بیننا
 فلا تنظرن الناس بالنظر الشزر
 و جاریه الدنیا نعومة کفها
 محببة لکنها کلب الظفر
 ولو کان ذو مال من الموت فالتا
 لکان جدیرا بالتعاظم والکبر
 ربحت الهدی ان کنت عامل صالح
 وان لم تکن، والعصر انک فی خسر
 کما قال بعض الطاعنین لقرنه
 بسمر القنا نیلت معانقة السمر
 امدخر الدنیا و تارکها اسی
 لدار غد ان کان لابد من ذخر
 علی المرء عار کثرة المال بعده
 و انک یا مغرور تجمع للفخر
 عفاالله عنا ما مضی من جریمة
 و من علینا بالجمیل من الصبر
 وصان بلادالمسلمین صیانة
 بدولة سلطان البلاد ابی بکر
 ملیک غدا فی کل بلدة اسمه
 عزیزا و محبوبا کیوسف فی مصر
 لقد سعدالدنیا به دام سعده
 و ایده المولی بألویة النصر
 کذلک تنشا لینة هو عرقها
 و حسن نبات الارض من کرم البذر
 و لو کان کسری فی زمان حیاته
 لقال الهی اشدد بدولته أزری
 بشکرالرعایا صین من کل فتنة
 و ذلک ان اللب یحفظ بالقشر
 یبالغ فی الانفاق والعدل و التقی
 مبالغة السعدی فی نکت الشعر
 و ماالشعر ایم الله لست بمدع
 و لو کان عندی ما ببابل من سحر
 هنالک نقادون علما و خبرة
 و منتخبو القول الجمیل من الهجر
 جرت عبراتی فوق خدی کبة
 فانشأت هذا فی قضیة ما یجری
 و لو سبقتنی سادة جل قدرهم
 و ما حسنت منی مجاوزة القدر
 ففی السمط یاقوت و لعل وجاجة
 و ان کان لی ذنب یکفر بالعذر
 و حرقة قلبی هیجتنی لنشرها
 کما فعلت نار المجامر بالعطر
 سطرت و لولا غض عینی علی البکا
 لرقرق دمعی حسرة فمحا سطری
 احدث اخبارا یضیق بها صدری
 و احمل اصارا ینؤ بها ظهری
 ولا سیما قلبی رقیق زجاجه
 و ممتنع وصل الزجاج لدی الکسر
 ألا ان عصری فیه عیشی منکد
 فلیت عشاء الموت بادر فی عصری
 خلیلی ما احلی الحیوة حقیقة
 واطیبها، لولا الممات علی الاثر
 و رب الحجی لا یطمن بعیشة
 فلا خیر فی وصل یردف بالهجر
 سواء اذا مامت وانقطع المنی
 امخزن تبن بعد موتک ام تبر
 
Esfahan carpet چاپ ارسال به دوست
نگارش یافته توسط Administrator   
 http://www.farshkashan.com
 زوج شش متری دستبا ف کا شا ن شماره 1201

ابعاد:3متر×2متر

جنس پرز: پشم

 

رنگ : بادامي

 
آدرس ما چاپ ارسال به دوست
نگارش یافته توسط Administrator   
 
Teppich چاپ ارسال به دوست
نگارش یافته توسط فرش کاشان   
   

فرش 9متری دستبا ف کا شا ن شماره 41

ابعاد:3مترو60سانتیمتر×2مترو50سانتیمتر

جنس پرز: پشم

 

 
قاليچه کاشان چاپ ارسال به دوست
نگارش یافته توسط Administrator   
به گالری فرش سه متری  یا قالیچه و کناره خوش آمدید برای دیدن تمام فرش های موجود در این بخش روی نوار پیمایش در سمت چپ این صفحه کلیک کنید و به طرف پایین ببرید

به غیر از فرش های موجود دراین گالری و گالری های دیگر می توانید فرش های دیگری تقاضا نمایید
جهت خرید فرش و هر گونه سئوال و راهنمایی راجع به فرش می توانید با تلفن همراه  09132627630 یا با ایمیل
This email address is being protected from spam bots, you need Javascript enabled to view it
تماس حاصل نمایید . شما عزیزان می توانید انتقادات یا پیشنهادات خود را برای ما ایمیل کنید ما از راهنمایی های شما بسیار متشکریم
با توحه به تغییرات ونوسانات در قیمتها  ، افزایش یا کاهش قیمتها را ما در تمام فرش ها اعمال می نماییم
 
Carpet Gallery 3sqm چاپ ارسال به دوست
نگارش یافته توسط www.farshkashan.com   

 ADDRESS : COUNTRY ( IRAN ) _ CITY ( KASHAN ) _ STREET ; MIDAN/SANG /BAZAR
Seller Carpet : NAMES ( Mashaallah ) _ FAMILY ; Shaterian

Email : This email address is being protected from spam bots, you need Javascript enabled to view it

 Number : 210

Size : 2/20m*1/40m

Material : Wool & Cotton

Base Color : Cream

Where Woven : Kashan

Price To ( DOLLAR ) : 

 
 
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  

 
فرش چاپ ارسال به دوست
نگارش یافته توسط فرش کاشان   
 

 کناره 3متری دستبا ف کاشان شماره 810

ابعاد: 1 متر × 3 متر

جنس پرز: پشم

رنگ قرمز


 
سعدی چاپ ارسال به دوست
نگارش یافته توسط فرش کاشان   
سعدی
 مواعظ
 مثلثات
 خلیلی الهدی انجی و اصلح
 ولکن من هداه الله افلح
 نصیحت نیکبختان گوش گیرند
 حکیمان پند درویشان پذیرند
 گش ایها داراغت خاطر نرنزت
 که ثخنی عاقلی ده بار اثنزت
 من استضعفت لاتغلظ علیه
 من استأسرت لاتکسر یدیه
 چه نیکو گفت در پای شتر مور
 که ای فربه مکن بر لاغران زور
 که منعم بی‌مبر کول ایچ درویش
 کوایش می بنی دنبل مزش نیش
 دع استنقاص من طال احترامه
 فقوس‌الدهر لم تبرح سهامه
 جراحت بند باش ار می‌توانی
 تو را نیز ار بیندازد چه دانی
 ببات این دهر دون را تیر اری پشت
 نه هر کش تیر نه کمان بو کسی ای کشت
 تأدب تستقم لاطف تقدم
 تواضع ترتفع لاتعل تندم
 که دوران فلک بسیار بودست
 که بخشودست و دیگر در ربودست
 نه کت تفسیر وفق خواند است ابهشت
 بسم دی که سوری ماند بیده ببدشت
 لیعف المهتدی عن سؤ من ضل
 ولا یستهزکم من قائم زل
 منم کافتادگان را بد نگفتم
 که ترسیدم که روزی خود بیفتم
 کمسسکی اوت اس بخت آو بهریت
 مخن هر دم برای چنداکی بگریت
 متی زرت الفتی غبا اجلک
 فلا تکثر حبیبک لا یملک
 ز بسیار آمدن عزت بکاهد
 چو کم بینند خاطر بیش خواهد
 عزیزی کت هن‌اش هر دم مدوپش
 که دیدر زر ملال آرد بش از بش
 تبصر فی فقیر یشتهی الزاد
 ولا تحسد غنیا قدره زاد
 وگر گویند آن جاه و محل بین
 تو پای روستایی در وحل بین
 و چه ترش روی کت برغ خوان نی
 تزان مسکی خبر هن کش خه نان نی
 تلقفت الشوا و البقل بعده
 سل الجوعان کیف الخبز وحده
 بپرس آن را که جسم از ناقه خونست
 که قدر نعمت او داند که چونست
 غرش نان هاجه از حلوا نپرست
 نن تی گلشکر هن غت بگریت
 افق یا من تلهی حول منقل
 عن الحطاب فی واد عقنقل
 فقیر از بهر نان بر در دعاخوان
 تو می‌تندی که مرغم نیست بر خوان
 چه داند ای کش سه پخ خوردست و تقتست
 که مسکینی و سرما گسنه خفتست
 تحب المال لو احببت قدمت
 و ان خلفت محبوسا تندمت
 منه گر عقل داری در تن و هوش
 اگر مردی ده و بخش و خور و پوش
 نوا که بیفته از هنجار و رسته
 پشیمان به که نم خو توشه بسته
 صرفت العمر فی تحصیل مالک
 تفکر یا معنی فی مالک
 کسی از زرع دنیا خوشه برداشت
 که چندی خورد و چندی توشه برداشت
 که مپسندت که مو خو از غصه بکشم
 که گردم کرد نخرم یا نبخشم
 بهاء الوجه مع خبث النفوس
 کمصباح علی قبرالمجوسی
 به گور گبر ماند زاهد زور
 درون مردار و بیرون مشک و کافور
 کعارف باد بکاند از جمه نو
 اگور جدمنت کش در به از تو
 متی عاشرت محلوقی العوارض
 اذا قالوا لک اکفر لاتعارض
 مرو با ژنده‌پوشان شام و شبگیر
 چو رفتی در بغل نه دست تدبیر
 چنان تزدم دوت کت خون خه اوکند
 که پاکش خورد دیک تی چه او کند
 وجد یا صاح و اکفف من ملامه
 لعل القوم فیهم ذو کرامه
 مگو در نفس درویشان هنر نیست
 که گرد مردیست هم زیشان به در نیست
 کاحسان بکنه واهروی اصولی
 شنه میان زز بخت صاحب قبولی
 نعما قال خیاط بموصل
 بمأجور له قدر ففصل
 سخن سهل است بر طرف زبان گفت
 نگه کن کاین سخن هر جا توان گفت؟
 غراز مو میشنه واهر کس مگوی راز
 کجمی می‌بری خهتر ورانداز
 خفی السر لاتودع خلیلک
 حذارا منه ان ینسی جمیلک
 مگو با دوست می‌گویم چه باکست
 که گر دشمن شود بیم هلاکست
 تو از دشمن بترسی غافل از دوست
 که غت دشمن ببوت ات ببلسد پوست
 یقول الراجز ابنی لا تلاعب
 اذا لم تحتمل بطش الملاعب
 چه خوش گفت آن پسر با یار طناز
 تو در نی بسته‌ای آتش مینداز
 کری مم دی که ایرو واجونی گفت
 مزم تش کت قلاشی نتوتن اشنفت
 ان استحسنت هذا القول بعدی
 قل اللهم نور قبر سعدی
 چه باشد گر ز رحمت پارسایی
 کند در کار درویشی دعایی
 کخیرت بوازی ثخنی کت اشنفت
 بگی رحمت و سعدی باکش ای گفت
 
Esfahan carpet چاپ ارسال به دوست
نگارش یافته توسط Administrator   
حاشيه مسي 
 

تك 6متری دستبا ف کا شا ن شماره 1200

ابعاد:3متر×2متر

جنس پرز: پشم

رنگ : كرم حاشيه مسي يا حاشيه گلبهي

 
آدرش ما چاپ ارسال به دوست
نگارش یافته توسط Administrator   
 
دوذرعی کاشان چاپ ارسال به دوست
نگارش یافته توسط فرش کاشان   

 

 

 

 

 

 

زوج یا جفت فرش 3متری دستبا ف شادسر کا شا ن شماره 380 و 381

رنگ متن : آبی یا فیروزه ای

ابعاد: 2متر و20سانتیمتر × 1 متر و 40 سانتیمتر

جنس پرز: کرک و ابریشم

 
 
Carpet Gallery 6sqm چاپ ارسال به دوست
نگارش یافته توسط www.farshkashan.com   

ADDRESS : COUNTRY ( IRAN ) _ CITY ( KASHAN ) _ STREET ; MIDAN/SANG /BAZAR
Seller Carpet : NAMES ( Mashaallah ) _ FAMILY ; Shaterian

Email : This email address is being protected from spam bots, you need Javascript enabled to view it

Number : 205

Size : 3m*2m

Material : Wool & Cotton

Base Color : Cream

Where Woven : Kashan

Price To ( DOLLAR ) : 
 
 Number : 207

Size : 3m*2m

Material : Wool & Cotton

Base Color : Cream

Where Woven : Kashan

Price To ( DOLLAR ) : 900
 
 
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  

 
كناره چاپ ارسال به دوست
نگارش یافته توسط فرش کاشان   

 

كناره 2 متري دستبا ف کا شا ن شماره 90      

ابعاد:2متر×1متر

جنس پرز: پشم

 

رنگ : كرم

 طرح افشان

 
 
ملک‌الشعرای بهار چاپ ارسال به دوست
نگارش یافته توسط فرش کاشان   
ملک‌الشعرای بهار
 گزیده اشعار
 مثنویات
 شماره ۱
 شبی چشم کیوان ز فکرت نخفت
 دژم گشته از رازهای نهفت
 نحوست زده هاله بر گرد اوی
 رده بسته ناکامیش پیش روی
 دریغ و اسف از نشیب و فراز
 ز هر سو بر او ره گرفتند باز
 سعادت ز پیشش گریزنده شد
 طبیعت از او اشک ریزنده شد
 فرشته خروشان برفته ز جای
 تبسم‌کنان دیو پیشش به پای
 بجستیش برق نحوست ز چشم
 از او منتشر کینه و کید و خشم
 چو دیوانگان سر فرو برد پیش
 همی چرخ زد گرد بر گرد خویش
 هوا گشت تاریک از اندیشه‌اش
 از اندیشه‌اش شومتر، پیشه‌اش
 درون دلش عقده‌ای زهردار
 بپیچد و خمید مانند مار
 ز کامش برون جست مانند دود
 تنوره‌زنان، شعله‌های کبود
 بپیچد تا بامدادان به درد
 به ناخن بر و سینه را چاک کرد
 چو آبستنان نعره‌ها کرد سخت
 جدا گشت از او خون و خوی لخت لخت
 به دلش اندرون بد غمی آتشین
 بر او سخت افشرده چنگال کین
 یکی خنجر از برق بر سینه راند
 به برق آن نحوست ز دل برفشاند
 رها گشت کیوان هم اندر زمان
 از آن شوم سوزندهٔ بی‌امان
 سیه گوهر شوم بگداخته
 که برقش ز کیوان جدا ساخته
 ز بالا خروشان سوی خاک تاخت
 به خاک آمد و جان عشقی گداخت
 جوانی دلیر و گشاده‌زبان
 سخنگوی و دانشور و مهربان
 به بالا به سان یکی زاد سرو
 خرامنده مانند زیبا تذرو
 گشاده‌دل و برگشاده جبین
 وطنخواه و آزاد و نغز و گزین
 نجسته هنوز از جهان کام خویش
 ندیده به واقع سرانجام خویش
 نکرده دهانی خوش از زندگی
 نگردیده جمع از پراکندگی
 نگشته دلش بر غم عشق چیر
 نخندیده بر چهر معشوق سیر
 چو بلبل نوایش همه دردناک
 گریبان بختش چو گل چاک‌چاک
 هنوزش نپیوسته پر تا میان
 نبسته به شاخی هنوز آشیان
 به شب خفته بر شاخهٔ آرزو
 سحرگاه با عشق در گفتگو
 که از شست کیوان یکی تیر جست
 جگرگاه مرغ سخنگوی خست
 ز معدن جدا گشت سربی سیاه
 گدازان چو آه دل بی‌گناه
 ز صنع بشر نرم چون موم شد
 سپس سخت چون بیخ زقوم شد
 به مدبر فرو رفت و گردن کشید
 یکی دوزخی زیر دامن کشید
 چو افعی به غاری درون جا گرفت
 به دل کینهٔ مرد دانا گرفت
 نگه کرد هر سو به خرد و کلان
 به تیره‌دلان و به روشندلان
 به سردار و سالار و میر و وزیر
 به اعیان و اشراف و خرد و کبیر
 دریغ آمدش حمله آوردنا
 به قلب سیه‌شان گذر کردنا
 نچربید زورش به زورآوران
 بجنبید مهرش به استمگران
 ز ظالم بگردید و پیمان گرفت
 سوی کاخ مظلوم جولان گرفت
 سیه بود و کام از سیاهی نیافت
 به سوی سپیدان رخ از رشک تافت
 به قصد سپیدان بیفراشت قد
 سیه‌رو برد بر سپیدان حسد
 ز دیوار عشقی در این بوم و بر
 ندید ایچ دیوار کوتاهتر
 بر او تاختن برد یک بامداد
 گل عمر او چید و بر باد داد
 گل عاشقی بود و عشقیش نام
 به عشق وطن خاک شد والسلام
 نمو کرد و بشکفت و خندید و رفت
 چو گل، صبحی از زندگی دید و رفت
 
 
 شماره ۲
 ایرجا! رفتی و اشعار تو ماند
 کوچ کردی تو و آثار تو ماند
 چون کند قافله کوچ از صحرا
 می‌نهد آتشی از خویش به جا
 بار بستی تو ز سرمنزل من
 آتشت ماند ولی در دل من
 چون کبوتربچهٔ پروازی
 برگشودی پر و کردی بازی
 اوج بگرفتی و بال افشاندی
 ناگهان رفتی و بالا ماندی
 تن زار تو فروخفت به خاک
 روح پاک تو گذشت از افلاک
 جامه پوشید سیه در غم تو
 نامه شد جامه‌در از ماتم تو
 شجر فضل و ادب بی‌بر شد
 فلک دانش بی‌اختر شد
 دفتر از هجر تو بی‌شیرازه است
 وز غمت داغ مرکب تازه است
 رفت در مرگ تو قدرت ز خیال
 مزه از نکته و معنی زامثال
 اندر آهنگ دگر پویه نماند
 بر لب تار بجز مویه نماند
 بی‌تو رفت از غزلیات فروغ
 بی‌تو شد عاشقی و عشق دروغ
 بی‌تو رندی و نظربازی مرد
 راستی سعدی شیرازی مرد
 اندر آن باغ که بر شاخهٔ گل
 آشیان ساخته‌ای چون بلبل
 زیر سر کن ز ره مهر و وفا
 گوشه‌ای بهر پذیرایی ما
 
 
 شماره ۳
 برو کار می‌کن، مگو چیست کار
 که سرمایهٔ جاودانی است کار
 نگر تا که دهقان دانا چه گفت
 به فرزندگان چون همی خواست خفت
 که : « میراث خود را بدارید دوست
 که گنجی ز پیشینیان اندر اوست
 من آن را ندانستم اندر کجاست
 پژوهیدن و یافتن با شماست
 چو شد مهر مه، کشتگه برکنید
 همه جای آن زیر و بالاکنید
 نمانید ناکنده جایی ز باغ
 بگیرید از آن گنج هر جا سراغ »
 پدر مرد و پوران به امید گنج
 به کاویدن دشت بردند رنج
 به گاوآهن و بیل کندند زود
 هم اینجا، هم آنجا و هرجا که بود
 قضا را در آن سال از آن خوب شخم
 ز هر تخم برخاست هفتاد تخم
 نشد گنج پیدا ولی رنجشان
 چنان چون پدر گفت، شد گنجشان
 
 
 شماره ۴
 در خیابان باغ، فصل بهار
 می‌چمید آن گراز پست‌شعار
 بلبلی چند از قفای گراز
 بر سر شاخ گل مدیح‌طراز
 گه به بحر طویل و گاه خفیف
 می‌سرودند شعرهای لطیف
 در قفای گراز خودکامه
 این چکامه سرودی، آن چامه
 آن یکی نغمهٔ مغانی داشت
 وآن دگر لحن خسروانی داشت
 مرغکان گه به شاخه، گاه به ساق
 مترنم به شیوهٔ عشاق
 گه ز گلبن به خاک جستندی
 گه به زیر ستاک جستندی
 خوک نادان به عادت جهال
 شده سرخوش به نغمهٔ قوال
 دم به تحسینشان بجنباندی
 گوش واکردی و بخواباندی
 نیز گاهی سری تکان دادی
 خبرگیهای خود نشان دادی
 مرغکان لیک فارغ از آن راز
 بی‌نیاز از قبول و رد گراز
 زآن به دنبال او روان بودند
 که فقیران، گرسنگان بودند
 او دریدی به گاز خویش زمین
 تا خورد بیخ لاله و نسرین
 و آمدی ز آن شیارهاش پدید
 کرمهایی لطیف، زرد و سفید
 بلبلان رزق خویش می‌خوردند
 همه بر خوک چاشت می‌کردند
 جاهلانی که گشته‌اند عزیز
 نه به حق، بل به نیش و ناخن تیز
 پیششان مرغکان ترانه کنند
 تا که تدبیر آب و دانه کنند
 خوک نادان به لاله‌زار اندر
 مرزها را نموده زیر و زبر
 لقمه‌هایی کلان برانگیزد
 خرده‌هایی از آن فرو ریزد
 مرغکان خرده‌هاش چینه کنند
 وز پی کودکان هزینه کنند
 نغمه‌خوانان به بوی چینه چمان
 نغمه‌هاشان مدیح محتشمان
 حمقا آن به ریش می‌گیرند
 وز کرامات خویش می‌گیرند
 لیک غافل که جز چرندی نیست
 غیر افسوس و ریشخندی نیست
 
 
 شماره ۵
 دست خدای احد لم یزل
 ساخت یکی چنگ به روز ازل
 بافته ابریشمش از زلف حور
 بسته بر او پردهٔ موزون ز نور
 نغمهٔ او رهبر آوارگان
 مویهٔ او چارهٔ بیچارگان
 گفت : «گر این چنگ نوازند راست
 مهر فزونی کند و ظلم کاست
 نغمهٔ این چنگ نوای خداست
 هرکه دهد گوش، برای خداست
 گر بنوازد کسی این چنگ را
 گم نکند پرده و آهنگ را
 هرکه دهد گوش و مهیا شود
 بند غرور از دل او وا شود
 گرچه بود جنگ بر آهنگ چنگ
 چنگ خدا محو کند نام جنگ»
 چون که خدا چنگ چنین ساز کرد
 چنگ‌زنی بهر وی آواز کرد
 گفت که : «ما صنعت خود ساختیم
 سوی گروه بشر انداختیم
 راه نمودیم به پیغمبران
 تا بنماید ره دیگران
 کیست که این ساز بسازد کنون؟
 بهر بشر چنگ نوازد کنون؟
 چنگ ز من، پرده ز من، ره ز من
 کیست نوازنده در این انجمن؟
 هر که نوازد بنوازم ورا
 در دو جهان سر بفرازم ورا
 چنگ محبت چه بود؟ جود من
 نیست جز این مسله مقصود من»
 گوش بر الهام خدایی کنید
 وز ره ابلیس جدایی کنید
 رشتهٔ الهام نخواهد گسست
 تا به ابد متصل است از الست
 هرکه روانش ز جهالت بری است
 نغمهٔ او نغمهٔ پیغمبری است
 راهنمایان فروزان ضمیر
 راه نمودند به برنا و پیر
 رنجه شد از چنگ زدن چنگشان
 کس نشد از مهر هماهنگشان
 زمزم پاک ازلی شد ز یاد
 نغمهٔ ابلیس به کار اوفتاد
 چنگ خدا گشت میان جهان
 ملعبه و دستخوش گمرهان
 هرکسی از روی هوا چنگ زد
 هرچه دلش خواست بر آهنگ زد
 مرغ حقیقت ز تغنی فتاد
 روح به گرداب تدنی فتاد
 عقل گران‌جان پی برهان گرفت
 رهزن حس ره به دل و جان گرفت
 لنگر هفت اختر و چار آخشیج
 تافت ره کشتی جان از بسیج
 در ره دین سخت‌ترین زخمه خاست
 لیک از این زخمه نه آن نغمه خاست
 نغمهٔ یزدان دگر و دین دگر
 زخمه دگر، آن دگر و این دگر
 دین همه سرمایهٔ کشتار گشت
 یکسره بر دوش زمین بار گشت
 هرکه بدان چنگ روان چنگ داشت
 زیر لبی زمزمهٔ جنگ داشت
 کینه برون از دل مردم نشد
 کبر و تفرعن ز جهان گم نشد
 اشک فرو ریخت به جای سرور
 سوگ به پا گشت به هنگام سور
 مهرپرستی ز جهان رخت بست
 سم خر و گاو به جایش نشست
 گشت از این زمزمه‌های دروغ
 مهر فلک بی‌اثر و بی‌فروغ
 زآنکه به چنگ ازلیت به فن
 راه خطا زد سر هر انجمن
 چنگ نکو بود ولی بد زدند
 چنگ خدا بهر دل خود زدند
 چنگ نزد بر دل کس چنگشان
 روح نجنبید بر آهنگشان
 
 
 شماره ۶
 یکی زیبا خروسی بود جنگی
 به مانند عقاب از تیزچنگی
 گشاده سینه و گردن کشیده
 برای جنگ و پرخاش آفریده
 نهاده تاجی از یاقوت بر ترگ
 فروهشته دو غبغب چون دو گلبرگ
 دو چشمانش چو دو مشعل فروزان
 نگاهش خرمن بدخواه سوزان
 خروشش چون خروش پهلوانان
 به هنگام نوا، عزال خوانان
 ز نوک ناخنش تا زیر منقار
 به یک گز می‌رسیدی گاه رفتار
 میان هر دو بالش نیم گز بود
 غریو قدقدش بانگ رجز بود
 دو پایش چون دو ساق گاو، محکم
 دو خارش چون دو رمح آهنین دم
 فروهشته ز گردن یال دلکش
 چنان کز طوق دیبای مزرکش
 به وقت بانگ چون گردن کشیدی
 خروس چرخ را زهره دریدی
 به عزم رزم چون افراختی یال
 ز بیم جان فکندی باز پیخال
 نمودی گردن از بهر کمین خم
 به‌سان نیزهٔ آشفته پرچم
 ز میدانش اگر سیمرغ بودی
 به ضرب یک لگد بیرون نمودی
 خروسان محل از هیبتش باز
 کشیدندی سحر آهسته آواز
 یکی روز از قضا در طرف باغی
 پرید از نزد او لاغر کلاغی
 خروس از بیم کرد آن‌گونه فریاد
 که اندر خیل مرغان شورش افتاد
 ز نزدیک کلاغ آن‌سان به در رفت
 که گفتی نوک تیرش در جگر رفت
 برفت از کف وقار و طمطراقش
 پر و بالش به هم پیچد و ساقش
 تپان شد قلبش از تشویش در بر
 دهانش باز ماند و چشم اعور
 پس از لختی که فارغ شد خیالش
 یکی از محرمان پرسید حالش
 که : « ای گردن‌فراز آهنین‌پی!
 که بود او کاین چنین ترسیدی از وی؟»
 به پاسخ گفت کای فرزانه دلبر!
 نبود او جز کلاغی زشت و لاغر
 جوابش گفت : «باشد صعب حالی
 که ترسد شرزه شیری از شغالی»
 خروس پهلوان باماکیان گفت :
 « کس از یار موافق راز ننهفت
 من آن روزی که بودم جوجه‌ای خرد
 کلاغ از پیش رویم جوجه‌ای برد
 بجست و کرد مسکن بر سر شاخ
 بخورد آن جوجه را گستاخ گستاخ
 چنانم وحشتش بنشست در دل
 که آن وحشت هنوزم هست در دل
 ز عهد کودکی تا این زمانه
 اگر پرد کلاغی زآشیانه
 همان وحشت شود نو در دل من
 که آکنده است در آب و گل من»
 
قالي چاپ ارسال به دوست
نگارش یافته توسط فرش كاشان   
    

زوج یا جفت فرش 6متری دستبا ف کا شا ن شماره 451و452

ابعاد:3متر×2متر

جنس پرز: پشم

رنگ : كرم خاكي طوسي

 
دو ذرعی چاپ ارسال به دوست
نگارش یافته توسط فرش کاشان   
 

 فرش 3 متری دستبافت کاشان شماره 370
ابعاد : 2مترو 20 سانتیمتر × 1مترو چهل سانتیمتر

 رنگ متن : مسی
جنس پرز : کرک و ابریشم

 
آدرس ما چاپ ارسال به دوست
نگارش یافته توسط Administrator   

قابل توجه عزیزان محترم ،آدرس ما ،تغییر یافت به آدرس : کاشان - میدان امام خمینی -ابتدای خیابان محتشم - کوچه ی مجامع امور صنفی - انتهای کوچه انتهای ساختمان مسجد،مسجد النبی -سمت راست وارد کوچه شده، کوچه ی اول نه کوچه ی دوم سمت چپ بنام کوچه ی ضرابخانه بازار(البته کوچه تابلو ندارد ولی شما تصاویر زیر را بخاطر بسپارید) _ پاساژ سجاد ،نمایشگاه فرش کاشان.ماشااله شاطریان

قابل توجه می باشد که می توانید ازمسیر بازار بزرگ کاشان، کوچه ی ضرابخانه ،پاساژ سجاد،نیز تشریف آورید .اما به دلیل بزرگ بودن بازار کاشان و به دلیل عدم پارک ماشین و سرویس بهداشتی ،ما مسیر اول را پیشنهاد می نماییم .زیرا هم دارای مکان پارک ماشین هم دارای سرویس بهداشتی می باشد.

البته بهترین کار اینست زمانی که ورود به شهر کاشان پیدا نمودید با یکی از تلفن های زیر تماس حاصل نمایید تا راهنمایی کامل و بدون ترافیک شوید.

با تشکر

تلفن : 03155447630

تلفن : 03155447631

تلفن همراه : 09132627630

فكس : 03155459146

 
ملک‌الشعرای بهار چاپ ارسال به دوست
نگارش یافته توسط فرش کاشان   
ملک‌الشعرای بهار
 گزیده اشعار
 قطعه
 نهفته روی به برگ اندرون گلی محجوب
 ز باغبان طبیعت ملول و غمگین بود
 ز تاب و جلوه اگر چند مانده بود جدا
 ولی ز نکهت او باغ عنبرآگین بود
 ز اوستادی خورشید و دایگانی ماه
 جدا به سایهٔ اشجار، فرد و مسکین بود
 نه با تحیت نوری ز خواب برمی‌خاست
 نه با فسانهٔ مرغی سرش به بالین بود
 فسرده عارض بی‌رنگ او به سایه، ولیک
 فروغ شهرت او رونق بساتین بود
 کمال ظاهر او پرورشگر ازهار
 جمال باطنش آرایش ریاحین بود
 به جای چهره‌فروزی به بوستان وجود
 نصیب او ز طبیعت وقار و تمکین بود
 چه غم که بر سر باغ مجاز جلوه نکرد؟
 گلی که از نفسش طبع دهر مشکین بود
 به خسروان، سخن ناز اگر فروخت، رواست
 شکر لبی که خداوند طبع شیرین بود
 کسی که عقد سخن را به لطف داد نظام
 ز جمع پردگیان، بی‌خلاف، پروین بود
 به نوبهار حیات از خزان مرگ به باد
 شد آن گلی که نه در انتظار گلچین بود
 اگرچه حجلهٔ رنگین به کام خویش نساخت
 ولی ز شعر خوشش روی دهر رنگین بود
 شکفت و عطر برافشاند و خنده کرد و بریخت
 نتیجهٔ گل افسرده عاقبت این بود
 
 
 ملک‌الشعرای بهار
 گزیده اشعار
 چهارپاره
 بیایید ای کبوترهای دلخواه!
 بدن کافورگون، پاها چو شنگرف
 بپرید از فراز بام و ناگاه
 به گرد من فرود آیید چون برف
 سحرگاهان که این مرغ طلایی
 فشاند پر ز روی برج خاور
 ببینمتان به قصد خودنمایی
 کشیده سر ز پشت شیشهٔ در
 فرو خوانده سرود بی‌گناهی
 کشیده عاشقانه بر زمین دم
 به گوشم با نسیم صبحگاهی
 نوید عشق آید زآن ترنم
 سحرگه سر کنید آرام آرام
 نواهای لطیف آسمانی
 سوی عشاق بفرستید پیغام
 دمادم با زبان بی‌زبانی
 مهیا، ای عروسان نوآیین!
 که بگشایم در آن آشیان من
 خروش بالهاتان اندر آن حین
 رود از خانه سوی کوی و برزن
 نیاید از شما در هیچ حالی
 وگر مانید بس بی‌آب و دانه
 نه فریادی و نه قیلی و قالی
 بجز دلکش سرود عاشقانه
 فرود آیید ای یاران! از آن بام
 کف اندر کف‌زنان و رقص رقصان
 نشینید از بر این سطح آرام
 که اینجا نیست جز من هیچ انسان
 بیایید ای رفیقان وفادار!
 من اینجا بهرتان افشانم ارزن
 که دیدار شما بهر من زار
 به است از دیدن مردان برزن
 شاه انوشیروان به موسم دی
 رفت بیرون ز شهر بهر شکار
 در سر راه دید مزرعه‌ای
 که در آن بود مردم بسیار
 اندر آن دشت پیرمردی دید
 که گذشته است عمر او ز نود
 دانهٔ جوز در زمین می‌کاشت
 که به فصل بهار سبز شود
 گفت کسری به پیرمرد حریص
 که: «چرا حرص می‌زنی چندین؟
 پایهای تو بر لب گور است
 تو کنون جوز می‌کنی به زمین
 جوز ده سال عمر می‌خواهد
 که قوی گردد و به بار آید
 تو که بعد از دو روز خواهی مرد
 گردکان کشتنت چه کار آید؟»
 مرد دهقان به شاه کسری گفت:
 « مردم از کاشتن زیان نبرند
 دگران کاشتند و ما خوردیم
 ما بکاریم و دیگران بخورند
 
فرش چاپ ارسال به دوست
نگارش یافته توسط فرش كاشان   
   

زوج یا جفت فرش 9متری دستبا ف کا شا ن شماره 4451و4450

ابعاد:3متر×2متر

،رنگ :قرمز لاكي سرخ

جنس پرز: پشم

 
Iran Carpet چاپ ارسال به دوست
نگارش یافته توسط فرش کاشان   
  

فرش 3 متری شادسر دستبافت کاشان شماره 317
ابعاد : 2مترو 20 سانتیمتر × 1مترو چهل سانتیمتر

 رنگ متن :  سرمه ای
جنس پرز : کرک و ابریشم

 
ملک‌الشعرای بهار چاپ ارسال به دوست
نگارش یافته توسط فرش کاشان   
ملک‌الشعرای بهار
 گزیده اشعار
 مستزاد
 با شه ایران ز آزادی سخن گفتن خطاست
 کار ایران با خداست
 مذهب شاهنشه ایران ز مذهبها جداست
 کار ایران با خداست
 شاه مست و شیخ مست و شحنه مست و میر مست
 مملکت رفته ز دست
 هر دم از دستان مستان فتنه و غوغا به پاست
 کار ایران با خداست
 مملکت کشتی، حوادث بحر و استبداد خس
 ناخدا عدل است و بس
 کار پاس کشتی و کشتی‌نشین با ناخداست
 کار ایران با خداست
 پادشه خود را مسلمان خواند و سازد تباه
 خون جمعی بی‌گناه
 ای مسلمانان! در اسلام این ستمها کی رواست؟
 کار ایران با خداست
 باش تا خود سوی ری تازد ز آذربایجان
 حضرت ستار خان
 آن که توپش قلعه کوب و خنجرش کشورگشاست
 کار ایران با خداست
 باش تا بیرون ز رشت آید سپهدار سترگ
 فر دادار بزرگ
 آن که گیلان ز اهتمامش رشک اقلیم بقاست
 کار ایران با خداست
 باش تا از اصفهان صمصام حق گردد پدید
 نام حق گردد پدید
 تا ببینیم آن که سر ز احکام حق پیچد کجاست
 کار ایران با خداست
 خاک ایران، بوم و برزن از تمدن خورد آب
 جز خراسان خراب
 هرچه هست از قامت ناساز بی‌اندام ماست
 کار ایران با خداست
 
 
 ملک‌الشعرای بهار
 گزیده اشعار
 تصنیف مرغ سحر
 مرغ سحر ناله سر کن
 داغ مرا تازه‌تر کن
 زآه شرربار این قفس را
 برشکن و زیر و زبر کن
 بلبل پربسته! ز کنج قفس درآ
 نغمهٔ آزادی نوع بشر سرا
 وز نفسی عرصهٔ این خاک توده را
 پر شرر کن
 ظلم ظالم، جور صیاد
 آشیانم داده بر باد
 ای خدا! ای فلک! ای طبیعت!
 شام تاریک ما را سحر کن
 نوبهار است، گل به بار است
 ابر چشمم ژاله‌بار است
 این قفس چون دلم تنگ و تار است
 شعله فکن در قفس، ای آه آتشین!
 دست طبیعت! گل عمر مرا مچین
 جانب عاشق، نگه ای تازه گل! از این
 بیشتر کن
 مرغ بیدل! شرح هجران مختصر، مختصر، مختصر کن
 عمر حقیقت به سر شد
 عهد و وفا پی‌سپر شد
 نالهٔ عاشق، ناز معشوق
 هر دو دروغ و بی‌اثر شد
 راستی و مهر و محبت فسانه شد
 قول و شرافت همگی از میانه شد
 از پی دزدی وطن و دین بهانه شد
 دیده تر شد
 ظلم مالک، جور ارباب
 زارع از غم گشته بی‌تاب
 ساغر اغنیا پر می ناب
 جام ما پر ز خون جگر شد
 ای دل تنگ! ناله سر کن
 از قویدستان حذر کن
 از مساوات صرفنظر کن
 ساقی گلچهره! بده آب آتشین
 پردهٔ دلکش بزن، ای یار دلنشین!
 ناله برآر از قفس، ای بلبل حزین!
 کز غم تو، سینهٔ من پرشرر شد
 کز غم تو سینهٔ من پرشرر، پرشرر، پرشرر شد
 
Kashan Carpet چاپ ارسال به دوست
نگارش یافته توسط فرش کاشان   

 

 

 

 جفت یا زوج فرش 3 متری دستبافت کاشان شماره 314 و 315
ابعاد : 2مترو 20 سانتیمتر × 1مترو چهل سانتیمتر

 رنگ متن : بادامی یا شکلاتی
جنس پرز : پشم

 
عراقی چاپ ارسال به دوست
نگارش یافته توسط فرش کاشان   
عراقی
 
 غزل شماره ۶
 سر به سر از لطف جانی ساقیا
 خوشتر از جان چیست؟ آنی ساقیا
 میل جان‌ها جمله سوی روی توست
 رو، که شیرین دلستانی ساقیا
 زان به چشم من درآیی هر زمان
 کز صفا آب روانی ساقیا
 از می عشق ار چه سرمستی، مکن
 با حریفان سرگرانی ساقیا
 وعده‌ای می‌ده، اگر چه کج بود
 کز بهانه در گمانی ساقیا
 بر لب خود بوسه ده، آنگه ببین
 ذوق آب زندگانی ساقیا
 از لطافت در نیابد کس تو را
 زان یقینم شد که جانی ساقیا
 گوش جان‌ها پر گهر شد، زانکه تو
 از سخن در می‌چکانی ساقیا
 در دل و چشمم ز حسن و لطف خویش
 آشکارا و نهانی ساقیا
 نیست در عالم عراقی را دمی
 بر لب تو کامرانی ساقیا
 
 
 غزل شماره ۷
 ای ز فروغ رخت تافته صد آفتاب
 تافته‌ام از غمت، روی ز من بر متاب
 زنده به بوی توام، بوی ز من وامگیر
 تشنهٔ روی توام، باز مدار از من آب
 از رخ سیراب خود بر جگرم آب زن
 کز تپش تشنگی شد جگر من سراب
 تافته اندر دلم پرتو مهر رخت
 می‌کنم از آب چشم خانهٔ دل را خراب
 روز ار آید به شب بی رخ تو چه عجب؟
 روز چگونه بود چون نبود آفتاب؟
 چون به سر کوی تو نیست تنم را مقام
 چون به بر لطف تو نیست دلم را مآب
 فخر عراقی به توست، عار چه داری ازو؟
 نیک و بد و هرچه هست، هست بتوش انتساب
 
 
 غزل شماره ۸
 مست خراب یابد هر لحظه در خرابات
 گنجی که آن نیابد صد پیر در مناجات
 خواهی که راهٔابی بی‌رنج بر سر گنج
 می‌بیز هر سحرگاه خاک در خرابات
 یک ذره گرد از آن خاک در چشم جانت افتد
 با صدهزار خورشید افتد تو را ملاقات
 ور عکس جام باده ناگاه بر تو تابد
 نز خویش گردی آگه، نز جام، نز شعاعات
 در بیخودی و مستی جایی رسی، که آنجا
 در هم شود عبادات، پی گم کند اشارات
 تا گم نگردی از خود گنجی چنین نیابی
 حالی چنین نیابد گم گشته از ملاقات
 تا کی کنی به عادت در صومعه عبادت؟
 کفر است زهد و طاعت تا نگذری ز میقات
 تا تو ز خودپرستی وز جست وجو نرستی
 می‌دان که می‌پرستی در دیر عزی و لات
 در صومعه تو دانی می‌کوش تا توانی
 در میکده رها کن از سر فضول و طامات
 جان باز در خرابات، تا جرعه‌ای بیابی
 مفروش زهد، کانجا کمتر خرند طامات
 لب تشنه چند باشی، در ساحل تمنی؟
 انداز خویشتن را در بحر بی‌نهایات
 تا گم شود نشانت در پای بی‌نشانی
 تا در کشد به کامت یک ره نهنگ حالات
 چون غرقه شد عراقی یابد حیات باقی
 اسرار غیب بیند در عالم شهادات
 
 
 غزل شماره ۹
 دیدی چو من خرابی افتاده در خرابات
 فارغ شده ز مسجد وز لذت مباحات
 از خانقاه رفته، در میکده نشسته
 صد سجده کرده هر دم در پیش عزی ولات
 در باخته دل و دین، مفلس بمانده مسکین
 افتاده خوار و غمگین در گوشهٔ خرابات
 نی همدمی که با او یک دم دمی برآرد
 نی محرمی که یابد با وی دمی مراعات
 نی هیچ گبری او را دستی گرفت روزی
 نی کرده پایمردی با او دمی مدارات
 دردش ندید درمان، زخمش نجست مرهم
 در ساخته به ناکام با درد بی‌مداوات
 خوش بود روزگاری بر بوی وصل یاری
 هم خوشدلیش رفته، هم روزگار، هیهات!
 با این همه، عراقی، امیدوار می‌باش
 باشد که به شود حال، گردنده است حالات
 
 
 غزل شماره ۱۰
 به یک گره که دو چشمت بر ابروان انداخت
 هزار فتنه و آشوب در جهان انداخت
 فریب زلف تو با عاشقان چه شعبده ساخت؟
 که هر که جان و دلی داشت در میان انداخت
 دلم، که در سر زلف تو شد، توان گه گه
 ز آفتاب رخت سایه‌ای بر آن انداخت
 رخ تو در خور چشم من است، لیک چه سود
 که پرده از رخ تو برنمی‌توان انداخت
 حلاوت لب تو، دوش، یاد می‌کردم
 بسا شکر که در آن لحظه در دهان انداخت
 من از وصال تو دل برگرفته بودم، لیک
 زبان لطف توام باز در گمان انداخت
 قبول تو دگران را به صدر وصل نشاند
 دل شکستهٔ ما را بر آستان انداخت
 چه قدر دارد، جانا، دلی؟ توان هردم
 بر آستان درت صدهزار جان انداخت
 عراقی ار دل و جان آن زمان امید برید
 که چشم جادوی تو چنین در ابروان انداخت
 
 
 
فرش چاپ ارسال به دوست
نگارش یافته توسط فرش كاشان   
   
فرش 6متری دستبا ف كاشان شماره 4449

ابعاد: 2 متر × 3 متر

جنس پرز: پشم

رنگ :لاكي يا سرخ يا قرمز

 
Teppich چاپ ارسال به دوست
نگارش یافته توسط فرش کاشان   

 فرش ( کناره ) 4 متری دستبافت کاشان شماره 302
ابعاد : 4متر × 1متر
جنس پرز : پشم
 

 
عراقی چاپ ارسال به دوست
نگارش یافته توسط فرش کاشان   

عراقی
 
 غزل شماره ۱
 هر سحر ناله و زاری کنم پیش صبا
 تا ز من پیغامی آرد بر سر کوی شما
 باد می‌پیمایم و بر باد عمری می‌دهم
 ورنه بر خاک در تو ره کجا یابد صبا؟
 چون ندارم همدمی، با باد می‌گویم سخن
 چون نیابم مرهمی، از باد می‌جویم شفا
 آتش دل چون نمی‌گردد به آب دیده کم
 می‌دمم بادی بر آتش، تا بتر سوزد مرا
 تا مگر خاکستری گردم به بادی بر شوم
 وارهم زین تنگنای محنت آباد بلا
 مردن و خاکی شدن بهتر که بی تو زیستن
 سوختن خوشتر بسی کز روی تو گردم جدا
 خود ندارد بی‌رخ تو زندگانی قیمتی
 زندگانی بی‌رخ تو مرگ باشد با عنا
 
 
 غزل شماره ۲
 ای مرا یک بارگی از خویشتن کرده جدا
 گر بدآن شادی که دور از تو بمیرم مرحبا
 دل ز غم رنجور و تو فارغ ازو وز حال ما
 بازپرس آخر که: چون شد حال آن بیمار ما؟
 شب خیالت گفت با جانم که: چون شد حال دل؟
 نعره زد جانم که: ای مسکین، بقا بادا تو را
 دوستان را زار کشتی ز آرزوی روی خود
 در طریق دوستی آخر کجا باشد روا؟
 بود دل را با تو آخر آشنایی پیش ازین
 این کند هرگز؟ که کرد این آشنا با آشنا؟
 هم چنان در خاک و خون غلتانش باید جان سپرد
 خسته‌ای کامید دارد از نکورویان وفا
 روز و شب خونابه‌اش باید فشاندن بر درت
 دیده‌ای کز خاک درگاه تو جوید توتیا
 دل برفت از دست وز تیمار تو خون شد جگر
 نیم جانی ماند و آن هم ناتوانی، گو بر آ
 از عراقی دوش پرسیدم که: چون است حال تو؟
 گفت: چون باشد کسی کز دوستان باشد جدا؟
 
 
 غزل شماره ۳
 این حادثه بین که زاد ما را
 وین واقعه کاوفتاد ما را
 آن یار، که در میان جان است
 بر گوشهٔ دل نهاد ما را
 در خانهٔ ما نمی‌نهد پای
 از دست مگر بداد ما را؟
 روزی به سلام یا پیامی
 آن یار نکرد یاد ما را
 دانست که در غمیم بی او
 از لطف نکرد شاد ما را
 بر ما در لطف خود فرو بست
 وز هجر دری گشاد ما را
 خود مادر روزگار گویی
 کز بهر فراق زاد ما را
 ای کاش نزادی، ای عراقی
 کز توست همه فساد ما را
 
 
 غزل شماره ۴
 کشیدم رنج بسیاری دریغا
 به کام من نشد کاری دریغا
 به عالم، در که دیدم باز کردم
 ندیدم روی دلداری دریغا
 شدم نومید کاندر چشم امید
 نیامد خوب رخساری دریغا
 ندیدم هیچ گلزاری به عالم
 که در چشمم نزد خاری دریغا
 مرا یاری است کز من یاد نارد
 که دارد این چنین یاری؟ دریغا
 دل بیمار من بیند نپرسد
 که چون شد حال بیماری؟ دریغا
 شدم صدبار بر درگاه وصلش
 ندادم بار یک باری دریغا
 ز اندوه فراقش بر دل من
 رسد هر لحظه تیماری دریغا
 به سر شد روزگارم بی‌رخ تو
 نماند از عمر بسیاری دریغا
 نپرسد از عراقی، تا بمیرد
 جهان گوید که: مرد، آری دریغا
 
 غزل شماره ۵
 ندیدم در جهان کامی دریغا
 بماندم بی‌سرانجامی دریغا
 گوارنده نشد از خوان گیتی
 مرا جز غصه‌آشامی دریغا
 نشد از بزم وصل خوبرویان
 نصیب بخت من جامی دریغا
 مرا دور از رخ دلدار دردی است
 که آن را نیست آرامی دریغا
 فرو شد روز عمر و بر نیامد
 از آن شیرین لبش کامی دریغا
 درین امید عمرم رفت کاخر:
 کند یادم به پیغامی دریغا
 چو وادیدم عراقی نزد آن دوست
 نمی‌ارزد به دشنامی دریغا
 

 
فرش چاپ ارسال به دوست
نگارش یافته توسط فرش كاشان   
    

زوج یا جفت فرش 6متری دستبا ف کا شا ن شماره 991و992

ابعاد:3متر×2متر

جنس پرز: پشم

رنگ : بادامي يا شكلاتي 

 
tappeto چاپ ارسال به دوست
نگارش یافته توسط فرش کاشان   
   

فرش 3متری دستبا ف کا شا ن شماره 25

ابعاد:2مترو20سانتیمتر×1مترو40سانتیمتر

جنس: پشم

 
حافظ چاپ ارسال به دوست
نگارش یافته توسط فرش کاشان   
حافظ
 قصاید
 قصیده شماره ۳ - قصیده در مدح شاه شیخ ابواسحاق
 سپیده‌دم که صبا بوی لطف جان گیرد
 چمن ز لطف هوا نکته برجنان گیرد
 هوا ز نکهت گل در چمن تتق بندد
 افق ز عکس شفق رنگ گلستان گیرد
 نوای چنگ بدانسان زند صلای صبوح
 که پیر صومعه راه در مغان گیرد
 نکال شب که کند در قدح سیاهی مشک
 در او شرار چراغ سحرگهان گیرد
 شه سپهر چو زرین سپر کشد در روی
 به تیغ صبح و عمود افق جهان گیرد
 به رغم زال سیه شاهباز زرین بال
 در این مقرنس زنگاری آشیان گیرد
 به بزمگاه چمن رو که خوش تماشایی است
 چو لاله کاسهٔ نسرین و ارغوان گیرد
 چو شهسوار فلک بنگرد به جام صبوح
 که چون به شعشعهٔ مهر خاوران گیرد
 محیط شمس کشد سوی خویش در خوشاب
 که تا به قبضهٔ شمشیر زرفشان گیرد
 صبا نگر که دمادم چو رند شاهدباز
 گهی لب گل و گه زلف ضیمران گیرد
 ز اتحاد هیولا و اختلاف صور
 خرد ز هر گل نو، نقش صد بتان گیرد
 من اندر آن که دم کیست این مبارک دم
 که وقت صبح در این تیره خاکدان گیرد
 چه حالت است که گل در سحر نماید روی
 چه شعله است که در شمع آسمان گیرد
 چرا به صد غم و حسرت سپهر دایره‌شکل
 مرا چو نقطهٔ پرگار در میان گیرد
 ضمیر دل نگشایم به کس مرا آن به
 که روزگار غیور است و ناگهان گیرد
 چو شمع هر که به افشای راز شد مشغول
 بسش زمانه چو مقراض در زبان گیرد
 کجاست ساقی مه‌روی که من از سر مهر
 چو چشم مست خودش ساغر گران گیرد
 پیامی آورد از یار و در پی‌اش جامی
 به شادی رخ آن یار مهربان گیرد
 نوای مجلس ما چو برکشد مطرب
 گهی عراق زند گاهی اصفهان گیرد
 فرشته‌ای به حقیقت سروش عالم غیب
 که روضهٔ کرمش نکته بر جنان گیرد
 سکندری که مقیم حریم او چون خضر
 ز فیض خاک درش عمر جاودان گیرد
 جمال چهرهٔ اسلام شیخ ابو اسحاق
 که ملک در قدمش زیب بوستان گیرد
 گهی که بر فلک سروری عروج کند
 نخست پایهٔ خود فرق فرقدان گیرد
 چراغ دیدهٔ محمود آنکه دشمن را
 ز برق تیغ وی آتش به دودمان گیرد
 به اوج ماه رسد موج خون چو تیغ کشد
 به تیر چرخ برد حمله چون کمان گیرد
 عروس خاوری از شرم رأی انور او
 به جای خود بود ار راه قیروان گیرد
 ایا عظیم وقاری که هر که بندهٔ توست
 ز رفع قدر کمربند توأمان گیرد
 رسد ز چرخ عطارد هزار تهنیتت
 چو فکرتت صفت امر کن فکان گیرد
 مدام در پی طعن است بر حسود و عدوت
 سماک رامح از آن روز و شب سنان گیرد
 فلک چو جلوه‌کنان بنگرد سمند تو را
 کمینه پایگهش اوج کهکشان گیرد
 ملالتی که کشیدی سعادتی دهدت
 که مشتری نسق کار خود از آن گیرد
 از امتحان تو ایام را غرض آن است
 که از صفای ریاضت دلت نشان گیرد
 وگرنه پایهٔ عزت از آن بلندتر است
 که روزگار بر او حرف امتحان گیرد
 مذاق جانش ز تلخی غم شود ایمن
 کسی که شکر شکر تو در دهان گیرد
 ز عمر برخورد آن‌کس که در جمیع صفات
 نخست بنگرد آنگه طریق آن گیرد
 چو جای جنگ نبیند به جام یازد دست
 چو وقت کار بود تیغ جان‌ستان گیرد
 ز لطف غیب به سختی رخ از امید متاب
 که مغز نغز مقام اندر استخوان گیرد
 شکر کمال حلاوت پس از ریاضت یافت
 نخست در شکن تنگ از آن مکان گیرد
 در آن مقام که سیل حوادث از چپ و راست
 چنان رسد که امان از میان کران گیرد
 چه غم بود به همه حال کوه ثابت را
 که موجهای چنان قلزم گران گیرد
 اگرچه خصم تو گستاخ می‌رود حالی
 تو شاد باش که گستاخی‌اش چنان گیرد
 که هر چه در حق این خاندان دولت کرد
 جزاش در زن و فرزند و خان و مان گیرد
 زمان عمر تو پاینده باد کاین نعمت
 عطیه‌ای است که در کار انس و جان گیرد
 
 
فرش چاپ ارسال به دوست
نگارش یافته توسط فرش كاشان   
   

زوج یا جفت فرش 6متری كرم حاشيه كرم دستبا ف کا شا ن شماره3700و3701ابعاد:3متر×2متر

جنس پرز: پشم

رنگ : كرم 

 
قاليچه چاپ ارسال به دوست
نگارش یافته توسط فرش کاشان   
   

فرش 3متری دستبا ف کا شا ن شماره 26

ابعاد:2مترو30سانتیمتر×1مترو40سانتیمتر

جنس: پشم

 

 
حافظ چاپ ارسال به دوست
نگارش یافته توسط فرش کاشان   
حافظ
 قصاید
 قصیده شماره ۲ - قصیده در مدح قوام الدین محمد صاحب عیار وزیر شاه شجاع
 ز دلبری نتوان لاف زد به آسانی
 هزار نکته در این کار هست تا دانی
 بجز شکردهنی مایه‌هاست خوبی را
 به خاتمی نتوان زد دم سلیمانی
 هزار سلطنت دلبری بدان نرسد
 که در دلی به هنر خویش را بگنجانی
 چه گردها که برانگیختی ز هستی من
 مباد خسته سمندت که تیز می‌رانی
 به همنشینی رندان سری فرود آور
 که گنجهاست در این بی‌سری و سامانی
 بیار بادهٔ رنگین که یک حکایت راست
 بگویم و نکنم رخنه در مسلمانی
 به خاک پای صبوحی‌کنان که تا من مست
 ستاده بر در میخانه‌ام به دربانی
 به هیچ زاهد ظاهرپرست نگذشتم
 که زیر خرقه نه زنار داشت پنهانی
 به نام طرهٔ دلبند خویش خیری کن
 که تا خداش نگه دارد از پریشانی
 مگیر چشم عنایت ز حال حافظ باز
 وگرنه حال بگویم به آصف ثانی
 وزیر شاه‌نشان خواجهٔ زمین و زمان
 که خرم است بدو حال انسی و جانی
 قوام دولت دنیی محمد بن علی
 که می‌درخشدش از چهره فر یزدانی
 زهی حمیده خصالی که گاه فکر صواب
 تو را رسد که کنی دعوی جهانبانی
 طراز دولت باقی تو را همی‌زیبد
 که همتت نبرد نام عالم فانی
 اگر نه گنج عطای تو دستگیر شود
 همه بسیط زمین رو نهد به ویرانی
 تو را که صورت جسم تو را هیولایی است
 چو جوهر ملکی در لباس انسانی
 کدام پایهٔ تعظیم نصب شاید کرد
 که در مسالک فکرت نه برتر از آنی
 درون خلوت کروبیان عالم قدس
 صریر کلک تو باشد سماع روحانی
 تو را رسد شکر آویز خواجگی گه جود
 که آستین به کریمان عالم افشانی
 صواعق سخطت را چگونه شرح دهم
 نعوذ بالله از آن فتنه‌های طوفانی
 سوابق کرمت را بیان چگونه کنم
 تبارک‌الله از آن کارساز ربانی
 کنون که شاهد گل را به جلوه‌گاه چمن
 به جز نسیم صبا نیست همدم جانی
 شقایق از پی سلطان گل سپارد باز
 به بادبان صبا کله‌های نعمانی
 بدان رسید ز سعی نسیم باد بهار
 که لاف می‌زند از لطف روح حیوانی
 سحرگهم چه خوش آمد که بلبلی گلبانگ
 به غنچه می‌زد و می‌گفت در سخنرانی
 که تنگدل چه نشینی ز پرده بیرون آی
 که در خم است شرابی چو لعل رمانی
 مکن که می نخوری بر جمال گل یک ماه
 که باز ماه دگر می‌خوری پشیمانی
 به شکر تهمت تکفیر کز میان برخاست
 بکوش کز گل و مل داد عیش بستانی
 جفا نه شیوهٔ دین‌پروری بود حاشا
 همه کرامت و لطف است شرع یزدانی
 رموز سر اناالحق چه داند آن غافل
 که منجذب نشد و از جذبه‌های سبحانی
 درون پردهٔ گل غنچه بین که می‌سازد
 ز بهر دیدهٔ خصم تو لعل پیکانی
 طرب‌سرای وزیر است ساقیا مگذار
 که غیر جام می آنجا کند گرانجانی
 تو بودی آن دم صبح امید کز سر مهر
 برآمدی و سر آمد شبان ظلمانی
 شنیده‌ام که ز من یاد می‌کنی گه گه
 ولی به مجلس خاص خودم نمی‌خوانی
 طلب نمی‌کنی از من سخن جفا این است
 وگرنه با تو چه بحث است در سخندانی
 ز حافظان جهان کس چو بنده جمع نکرد
 لطایف حکمی با کتاب قرآنی
 هزار سال بقا بخشدت مدایح من
 چنین نفیس متاعی به چون تو ارزانی
 سخن دراز کشیدم ولی امیدم هست
 که ذیل عفو بدین ماجرا بپوشانی
 همیشه تا به بهاران هوا به صفحهٔ باغ
 هزار نقش نگارد ز خط ریحانی
 به باغ ملک ز شاخ امل به عمر دراز
 شکفته باد گل دولتت به آسانی
 
 
فرش چاپ ارسال به دوست
نگارش یافته توسط فرش كاشان   

 

زوج یا جفت فرش 6متری دستبا ف کا شا ن شماره1300

ابعاد:3متر×2متر

جنس پرز: پشم

رنگ : كرم 

 

 

 

 

 

 

 

 
 
حافظ چاپ ارسال به دوست
نگارش یافته توسط فرش کاشان   
حافظ
 قصاید
 قصیده شماره ۱ - در مدح شاه شجاع
 شد عرصهٔ زمین چو بساط ارم جوان
 از پرتو سعادت شاه جهان ستان
 خاقان شرق و غرب که در شرق و غرب، اوست
 صاحب‌قران خسرو و شاه خدایگان
 خورشید ملک‌پرور و سلطان دادگر
 دارای دادگستر و کسرای کی‌نشان
 سلطان‌نشان عرصهٔ اقلیم سلطنت
 بالانشین مسند ایوان لامکان
 اعظم جلال دولت و دین آنکه رفعتش
 دارد همیشه توسن ایام زیر ران
 دارای دهر شاه شجاع آفتاب ملک
 خاقان کامگار و شهنشاه نوجوان
 ماهی که شد به طلعتش افروخته زمین
 شاهی که شد به همتش افراخته زمان
 سیمرغ وهم را نبود قوت عروج
 آنجا که باز همت او سازد آشیان
 گر در خیال چرخ فتد عکس تیغ او
 از یکدگر جدا شود اجزای توأمان
 حکمش روان چو باد در اطراف بر و بحر
 مهرش نهان چو روح در اعضای انس و جان
 ای صورت تو ملک جمال و جمال ملک
 وی طلعت تو جان جهان و جهان جان
 تخت تو رشک مسند جمشید و کیقباد
 تاج تو غبن افسر دارا و اردوان
 تو آفتاب ملکی و هر جا که می‌روی
 چون سایه از قفای تو دولت بود دوان
 ارکان نپرورد چو تو گوهر به هیچ قرن
 گردون نیاورد چو تو اختر به صد قران
 بی‌طلعت تو جان نگراید به کالبد
 بی‌نعمت تو مغز نبندد در استخوان
 هر دانشی که در دل دفتر نیامده‌ست
 دارد چو آب خامهٔ تو بر سر زبان
 دست تو را به ابر که یارد شبیه کرد
 چون بدره بدره این دهد و قطره قطره آن
 با پایهٔ جلال تو افلاک پایمال
 وز دست بحر جود در دهر داستان
 بر چرخ علم ماهی و بر فرق ملک تاج
 شرع از تو در حمایت و دین از تو در امان
 ای خسرو منیع جناب رفیع قدر
 وی داور عظیم مثال رفیع‌شان
 علم از تو در حمایت و عقل از تو با شکوه
 در چشم فضل نوری و در جسم ملک جان
 ای آفتاب ملک که در جنب همتت
 چون ذرهٔ حقیر بود گنج شایگان
 در جنب بحر جود تو از ذره کمتر است
 صد گنج شایگان که ببخشی به رایگان
 عصمت نهفته رخ به سراپرده‌ات مقیم
 دولت گشاده‌رخت بقا زیر کندلان
 گردون برای خیمه خورشید فلکه‌ات
 از کوه و ابر ساخته نازیر و سایه‌بان
 وین اطلس مقرنس زرد و ز زرنگار
 چتری بلند بر سر خرگاه خویش دان
 بعد از کیان به ملک سلیمان نداد کس
 این ساز و این خزینه و این لشکر گران
 بودی درون گلشن و از پردلان تو
 در هند بود غلغل و در زنگ بد فغان
 در دشت روم خیمه زدی و غریو کوس
 از دشت روم رفت به صحرای سیستان
 تا قصر زرد تاختی و لرزه اوفتاد
 در قصرهای قیصر و در خانه‌های خان
 آن کیست کاو به ملک کند باتو همسری
 از مصر تا به روم و ز چین تا به قیروان
 سال دگر ز قیصرت از روم باج سر
 وز چینت آورند به درگه خراج جان
 تو شاکری ز خالق و خلق از تو شاکرند
 تو شادمان به دولت و ملک از تو شادمان
 اینک به طرف گلشن و بستان همی‌روی
 با بندگان سمند سعادت به زیر ران
 ای ملهکی که در صف کروبیان قدس
 فیضی رسد به خاطر پاکت زمان زمان
 ای آشکار پیش دلت هرچه کردگار
 دارد همی به پردهٔ غیب اندرون نهان
 داده فلک عنان ارادت به دست تو
 یعنی که مرکبم به مراد خودم بران
 گر کوششیت افتد پر داده‌ام به تیر
 ور بخششیت باید زر داده‌ام به کان
 خصمت کجاست در کف پای خودش فکن
 یار تو کیست بر سر چشم منش نشان
 هم کام من به خدمت تو گشته منتظم
 هم نام من به مدحت تو گشته جاودان
 
فرش چاپ ارسال به دوست
نگارش یافته توسط فرش كاشان   
   

 فرش 6متری دستبا ف کا شا ن شماره1350

ابعاد:3متر×2متر

جنس پرز: پشم

رنگ : كرم 

  فرش 6متری دستبا ف كاشان شماره 999

ابعاد: 2 متر × 3 متر

جنس پرز: پشم

رنگ كرم

 
حافظ چاپ ارسال به دوست
نگارش یافته توسط فرش کاشان   
حافظ
 ساقی نامه
 بیا ساقی آن می که حال آورد
 کرامت فزاید کمال آورد
 به من ده که بس بی‌دل افتاده‌ام
 وز این هر دو بی‌حاصل افتاده‌ام
 بیا ساقی آن می که عکسش ز جام
 به کیخسرو و جم فرستد پیام
 بده تا بگویم به آواز نی
 که جمشید کی بود و کاووس کی
 بیا ساقی آن کیمیای فتوح
 که با گنج قارون دهد عمر نوح
 بده تا به رویت گشایند باز
 در کامرانی و عمر دراز
 بده ساقی آن می کز او جام جم
 زند لاف بینایی اندر عدم
 به من ده که گردم به تایید جام
 چو جم آگه از سر عالم تمام
 دم از سیر این دیر دیرینه زن
 صلایی به شاهان پیشینه زن
 همان منزل است این جهان خراب
 که دیده‌ست ایوان افراسیاب
 کجا رای پیران لشکرکشش
 کجا شیده آن ترک خنجرکشش
 نه تنها شد ایوان و قصرش به باد
 که کس دخمه نیزش ندارد به یاد
 همان مرحله‌ست این بیابان دور
 که گم شد در او لشکر سلم و تور
 بده ساقی آن می که عکسش ز جام
 به کیخسرو و جم فرستد پیام
 چه خوش گفت جمشید با تاج و گنج
 که یک جو نیرزد سرای سپنج
 بیا ساقی آن آتش تابناک
 که زردشت می‌جویدش زیر خاک
 به من ده که در کیش رندان مست
 چه آتش‌پرست و چه دنیاپرست
 بیا ساقی آن بکر مستور مست
 که اندر خرابات دارد نشست
 به من ده که بدنام خواهم شدن
 خراب می و جام خواهم شدن
 بیا ساقی آن آب اندیشه‌سوز
 که گر شیر نوشد شود بیشه‌سوز
 بده تا روم بر فلک شیر گیر
 به هم بر زنم دام این گرگ پیر
 بیا ساقی آن می که حور بهشت
 عبیر ملایک در آن می سرشت
 بده تا بخوری در آتش کنم
 مشام خرد تا ابد خوش کنم
 بده ساقی آن می که شاهی دهد
 به پاکی او دل گواهی دهد
 می‌ام ده مگر گردم از عیب پاک
 بر آرم به عشرت سری زین مغاک
 چو شد باغ روحانیان مسکنم
 در اینجا چرا تخته‌بند تنم
 شرابم ده و روی دولت ببین
 خرابم کن و گنج حکمت ببین
 من آنم که چون جام گیرم به دست
 ببینم در آن آینه هر چه هست
 به مستی دم پادشاهی زنم
 دم خسروی در گدایی زنم
 به مستی توان در اسرار سفت
 که در بیخودی راز نتوان نهفت
 که حافظ چو مستانه سازد سرود
 ز چرخش دهد زهره آواز رود
 مغنی کجایی به گلبانگ رود
 به یاد آور آن خسروانی سرود
 که تا وجد را کارسازی کنم
 به رقص آیم و خرقه‌بازی کنم
 به اقبال دارای دیهیم و تخت
 بهین میوهٔ خسروانی درخت
 خدیو زمین پادشاه زمان
 مه برج دولت شه کامران
 که تمکین اورنگ شاهی از اوست
 تن آسایش مرغ و ماهی از اوست
 فروغ دل و دیدهٔ مقبلان
 ولی نعمت جان صاحبدلان
 الا ای همای همایون نظر
 خجسته سروش مبارک خبر
 فلک را گهر در صدف چون تو نیست
 فریدون و جم را خلف چون تو نیست
 به جای سکندر بمان سالها
 به دانادلی کشف کن حالها
 سر فتنه دارد دگر روزگار
 من و مستی و فتنهٔ چشم یار
 یکی تیغ داند زدن روز کار
 یکی را قلمزن کند روزگار
 مغنی بزن آن نوآیین سرود
 بگو با حریفان به آواز رود
 مرا با عدو عاقبت فرصت است
 که از آسمان مژدهٔ نصرت است
 مغنی نوای طرب ساز کن
 به قول وغزل قصه آغاز کن
 که بار غمم بر زمین دوخت پای
 به ضرب اصولم برآور ز جای
 مغنی نوایی به گلبانگ رود
 بگوی و بزن خسروانی سرود
 روان بزرگان ز خود شاد کن
 ز پرویز و از باربد یاد کن
 مغنی از آن پرده نقشی بیار
 ببین تا چه گفت از درون پرده‌دار
 چنان برکش آواز خنیاگری
 که ناهید چنگی به رقص آوری
 رهی زن که صوفی به حالت رود
 به مستی وصلش حوالت رود
 مغنی دف و چنگ را ساز ده
 به آیین خوش نغمه آواز ده
 فریب جهان قصهٔ روشن است
 ببین تا چه زاید شب آبستن است
 مغنی ملولم دوتایی بزن
 به یکتایی او که تایی بزن
 همی‌بینم از دور گردون شگفت
 ندانم که را خاک خواهد گرفت
 دگر رند مغ آتشی میزند
 ندانم چراغ که بر می‌کند
 در این خونفشان عرصهٔ رستخیز
 تو خون صراحی و ساغر بریز
 به مستان نوید سرودی فرست
 به یاران رفته درودی فرست
 
فرش چاپ ارسال به دوست
نگارش یافته توسط Administrator   
   

زوج یا جفت فرش 6متری دستبا ف کا شا ن شماره1300

ابعاد:3متر×2متر

جنس پرز: پشم

رنگ : كرم 

 
حافظ چاپ ارسال به دوست
نگارش یافته توسط فرش کاشان   
حافظ
 مثنوی (الا ای آهوی وحشی)
 الا ای آهوی وحشی کجایی
 مرا با توست چندین آشنایی
 دو تنها و دو سرگردان دو بیکس
 دد و دامت کمین از پیش و از پس
 بیا تا حال یکدیگر بدانیم
 مراد هم بجوییم ار توانیم
 که می‌بینم که این دشت مشوش
 چراگاهی ندارد خرم و خوش
 که خواهد شد بگویید ای رفیقان
 رفیق بیکسان یار غریبان
 مگر خضر مبارک پی درآید
 ز یمن همتش کاری گشاید
 مگر وقت وفا پروردن آمد
 که فالم لا تذرنی فردا آمد
 چنینم هست یاد از پیر دانا
 فراموشم نشد، هرگز همانا
 که روزی رهروی در سرزمینی
 به لطفش گفت رندی ره‌نشینی
 که ای سالک چه در انبانه داری
 بیا دامی بنه گر دانه داری
 جوابش داد گفتا دام دارم
 ولی سیمرغ می‌باید شکارم
 بگفتا چون به دست آری نشانش
 که از ما بی‌نشان است آشیانش
 چو آن سرو روان شد کاروانی
 چو شاخ سرو می‌کن دیده‌بانی
 مده جام می و پای گل از دست
 ولی غافل مباش از دهر سرمست
 لب سر چشمه‌ای و طرف جویی
 نم اشکی و با خود گفت و گویی
 نیاز من چه وزن آرد بدین ساز
 که خورشید غنی شد کیسه پرداز
 به یاد رفتگان و دوستداران
 موافق گرد با ابر بهاران
 چنان بیرحم زد تیغ جدایی
 که گویی خود نبوده‌ست آشنایی
 چو نالان آمدت آب روان پیش
 مدد بخشش از آب دیدهٔ خویش
 نکرد آن همدم دیرین مدارا
 مسلمانان مسلمانان خدا را
 مگر خضر مبارک‌پی تواند
 که این تنها بدان تنها رساند
 تو گوهر بین و از خر مهره بگذر
 ز طرزی کن نگردد شهره بگذر
 چو من ماهی کلک آرم به تحریر
 تو از نون والقلم می‌پرس تفسیر
 روان را با خرد درهم سرشتم
 وز آن تخمی که حاصل بود کشتم
 فرحبخشی در این ترکیب پیداست
 که نغز شعر و مغز جان اجزاست
 بیا وز نکهت این طیب امید
 مشام جان معطر ساز جاوید
 که این نافه ز چین جیب حور است
 نه آن آهو که از مردم نفور است
 رفیقان قدر یکدیگر بدانید
 چو معلوم است شرح از بر مخوانید
 مقالات نصیحت گو همین است
 که سنگ‌انداز هجران در کمین است
 
<< شروع < قبل 1 2 3 4 5 بعد > پایان >>

صفحه 111 - 165 از 248
 
Mitra Global CMS Mitra Global CMS Mitra Global CMS